Kime sorsan gösterisinde.
Mavi yeşil karışımı bir elbise gibiydi saçlarının parıltısı, O elbiseyi yıllar boyu giydim ben,üstüme çok yakışmıştı,kendimi iyi hissetmediğimde hep o elbiseyi giyer dolaşırdık iyi hissetmek için o elbise benim için mükemmeldi.O elbiseyi bir gün biri çaldı,ve ondan sonra başladı benim ara sokaklarda kayboluşum.Yolu bulamadığım çok zaman oluyor,bir insan,bir insanı kendinden nasıl daha sevebilir diye hiç düşünmemiştim.Seni çok özlüyorum.
| — | Franz Kafka, Milena’ya Mektuplar |
nefeste
İçine çektiğin ben olacağım
Seni her düşündüğümde
Isınacak ısınacak
Bulutlara çıkacağım.
Sonra yağmur olup yağacak
Üzerine akacağım…
Gündüzleri güneş besleyecek beni
Geceleriyse ay…
Her dolunayda yanında olacağım senin
Gözkapaklarından süzülüp
En güzel düşlerin olacağım.
Bazense bir kuş olacağım
Sana dalından bakan.
Bazen şirin yüzlü üzgün bir köpek yavrusu,
Bazen dimdik ayakta, koca bir çınar ağacı.
Sonbaharda yapraklarımı dökeceğim üstüne
Yazın senin gölgen olacağım…
Aldığın her nefeste
İçine çektiğin ben olacağım…
Senden uzakta
Ama sana çok yakın..


